Pers
'Cappella Amsterdam is een kwalitief hoogwaardig kamerkoor dat een belangrijke positie inneemt binnen het Nederlandse podiumkunstenbestel. [...] [De commissie] is te spreken over de bevlogenheid van artistiek leider en dirigent Daniel Reuss, die is terug te vinden in de artistieke visie van het koor. Het grote aandeel Nederlands repertoire en de vele samenwerkingsprojecten met andere ensembles zijn inhoudeljk boeiend en van belang voor het landelijke en internationale muziekleven.'
Advies Nederlands Fonds voor Podiumkunsten+ 2009-2012
['De stilte van de wereld voor Bach*' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
[...] Dit was zo'n concert waar je beslist bij geweest moet zijn. Bach te horen door zangers die snappen hoe je zijn werk moet zingen. En dat onder leiding van dirigent Daniel Reuss die de partituur zo in zijn kop heeft zitten dat hij geen boek meer nodig heeft.[...] Deze prachtige werken hoor je alleen niet zo vaak met zijn zessen op één concert, omdat ze voor veel uitvoerders te moeilijk zijn. NIet voor Cappella Amsterdam, dat ging er doorhheen met een gemak om als koorzanger jaloers op te worden. Alle woorden waren verstaanbaar, alle nootjes hoorbaar, en de partituur werd gebracht met een lichtvoetigheid die het stemmenweefsel doorzichtig hield. [...] Het koor durfde het aan om dit complexe werk aan het slot van het programma te zetten in plaats van veilig aan het begin, als alle energie nog aanwezig is. De slottekst ervan: Alles, was Odem hat, liet het publiek ademloos achter.
BN De Stem, maandag 08 februari 2010
['Zaterdagmatinee I: Steffani - Stabat Mater' door Cappella Amsterdam & Radio Kamer Filharmonie o.l.v. Andrea Marcon]
[...] Zo opende sopraan Judith van Wanroij stralend en prachtig, waarna Cappella Amsterdam -wederom fantastisch zingend- het van haar overnam.
Trouw, maandag 11 januari 2010
Steffani's toonzetting klinkt met koorfuga's en andere contrapuntiek inderdaad naar een oudere generatie. Maar het stuk mag er wezen, al helemaal als het wordt opgepoetst door Andrea Marcon. [...] Aan Cappella Amsterdam en vijf solisten onlokte Marcon een met fluweel gevoerde concentratie.
Volkskrant, maandag 11 januari 2010
['CD Sweelinck 'Psaumes français & Canciones Sacrae'' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
De atmosfeer die dirigent Daniel Reuss hier schept, is naar verhouding sereen en gedragen, wat niets afdoet aan de enorme variëteit aan kleuren, harmonische wendingen en subtiele woorduitbeeldingen van de composities, die reiken van bijna-miniaturen tot een groots Te Deum van ruim een kwartier.
Volkskrant, donderdag 17 december 2009
['Tenso Dagen Amsterdam (openingsavond)' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
[...] Cappella Amsterdam bleek frisser, jeugdiger, beter in balans, en voor Daniel Reuss naar alle kanten kneedbaar. Daan Verlaan deed er z'n voordeel mee in de verglijdende samenklanken, de sisgeluiden en het duivengekoer van zijn nieuwe stuk Haleine. Veelbelovend genoeg, al had Verlaan de pech dat Ton de Leeuw hem op de hielen kwam. Car nos vignes sont en fleur: Cappella Amsterdam liet het meesterwerk openbloeien met verliefde keel, en vulde het gaandeweg met kleurige zoem-, neus- en praatklanken.
Volkskrant, zaterdag 17 oktober 2009
['Svadebka! (De Dorpsbruiloft)' door Cappella Amsterdam]
[...] Maar veel wordt hier vergoed door de fantasierijke, vitale manier waarop de zangers van Cappella Amsterdam collectief en in talrijke korte soli de grillige, vaak baldadige muziek van Stravinsky laten horen, waarbij zij in de regie van Marc Pantus bovendien dansen en springen dat het een lieve lust is.
Den Haag Centraal, vrijdag 21 augustus 2009
Het resultaat klonk waanzinnig en uitbundig. Cappella Amsterdam leek als collectief dorpskoor voortgestuwd door een gigantische slagwerkmachine in technicolor-kleuren. [...] Heel knap hoe de ongedirigeerde musici en zangers in timing en zuiverheid bij elkaar bleven, ondanks de fysieke afstanden en de zomerwind.
Trouw, maandag 17 augustus 2009
[...] Daardoor ging de aandacht (op zich terecht) gaandeweg steeds meer naar de smaakvol boertige regie van Marc Pantus, en vooral naar de voortreffelijke zangers van Cappella Amsterdam, die excelleerden in onvoorstelbaar echte Russische rauwheid.
NRC Handselsblad, maandag 17 augustus 2009
['Le vin herbé' door Cappella Amsterdam & Asko|Schönberg o.l.v. Daniel Reuss]
Het viel op hoe hoog geconcentreerd en strak Cappella Amsterdam het bijna twee uur durende werk uitvoerde. Omwille van de verstaanbaarheid schreef Martin een koorpartij als één stem, waaruit bovendien ook regelmatig solisten naar voren traden. Er zijn niet veel vocale ensembles waarvan de afzonderlijke leden zo veel karakter tonen als solist. Wat een stemmen.
Trouw, maandag 18 mei 2009
[...] Cappella Amsterdam durfde het echter aan en liet [...] onder meer horen hoe je Frans proza in twee richtingen souplesse verschaft. Horizontaal met vloeiende declamatie, verticaal met een weelde aan kleur. [...] Le vin herbé verlangt focus en intensiteit. Alles gloeit op vanuit de tekst. Met die benadering bleken Cappella Amsterdam en dirigent Daniel Reuss vertrouwd genoeg. Twintig kelen boden de suggestie van zijde - met zelden een weeffout.
Volkskrant, zaterdag 16 mei 2009
['Hohe Messe' door Cappella Amsterdam & Orkest van de Achttiende Eeuw o.l.v. Frans Brüggen]
Evengoed herinnerde het Cruxificus, met dank aan de zich herhalende baslijn, aan ronscirkelende hemellichamen, en kregen voortvliedende fuga's maximaal effect dankzij de opemerkelijk flexibele zang van een 27-koppige Cappella. Met zo'n koor wordt de discussie over ultra-klein bezette Bach tegenover middelgroot bezette Bach futiel.
De Volkskrant, zaterdag 21 maart 2009
Wat Cappella Amsterdam aan transparantie, homogeniteit en veerkracht ten beste gaf, deed de oren versteld staan. Dit gezelschap laat inmiddels alle kamerkoren van Nederland achter zich.
De Telegraaf, vrijdag 20 maart 2009
De zangers van Cappella Amsterdam, onlangs nog te horen in de nieuwe Mattheus Passie van Boudewijn Tarenskeen, vormden een homogenere klankgroep. Van begin tot eind zoch men helder en met gevoel voor Bachs contrapunt, wat ongelijktijdige medeklinkers ten spijt.
NRC Handelsblad, donderdag 19 maart 2009
Ook wat de zangers betreft had Brüggen dinsdag een uitgelezen gezelschap verzameld. Cappella Amsterdam muntte uit door homogeniteit, gedoseerde expressie en precisie.
Trouw, donderdag 19 maart 2009
['Mattheus Passie van Tarenskeen' door Cappella Amsterdam]
De vocale prestaties van de negentien koorleden grenzen aan het ongelooflijke: vol overtuiging en klankschoonheid dragen zij de voorstelling (...)
Trouw, zaterdag 28 februari 2009
Tarenskeen wil een aantal archetypen te kijk zetten zoals 'de actrice' en 'de Bachkenner', maar desondanks lijkt de muziek zichzelf toch vooral erg serieus te nemen. De zangers van Cappella Asmsterdam soleren niettemin met verve.
NRC Handelsblad, zaterdag 28 februari 2009
['Messiah met McCreesh' door Cappella Amsterdam & Residentie Orkest o.l.v. Paul McCreesh]
Het kamerkoor is zo lenig, alert en aartsmuzikaal dat een dirigent gemakkelijk wordt uitgedaagd tot een tandje meer: een nóg fijner pianissimo in de hoogte, een nóg lichtere huppelpas. [...] In een topuitvoering van Händels Messiah overschreed hij [Paul McCreesh] ruimschoots de gangbare vocale tempolimieten. Voor Cappella Amsterdam was dat geen probleem.
Volkskrant, maandag 22 december 2008
['Messiah met Reuss' door Cappella Amsterdam & Akademie für Alte Musik Berlin o.l.v. Daniel Reuss]
Dankzij 26 koorzangers hoort men in de Messiah van het voortreffelijke Cappella Amsterdam wel een grote koorklank, zij het uiterst transparant.
NRC Handelsblad, maandag 15 december 2008
Cappella Amsterdam en Akademie für Alte Musik hadden de volle zaal onmiddellijk in de greep. Met een dynamische, veerkrachtige en in de hoogte stralende kooklank, vier natuurlijk zingende solisten met stuk voor stuk prachtige stemmen die alle moeite deden hun publiek te bereiken, en een orkest dat met kort en fantasierijk spel de speelsheid van de muziek benadrukte en op het juiste moment op voor- of achtergrond trad. Expressie was het sleutelwoord, in dienst van wat de muziek wil vertellen.
Eindhovens Dagblad, maandag 15 december 2008
['CD 'Ligeti Lux Aeterna'' door Cappella Amsterdam en musikFabrik o.l.v. Daniel Reuss]
Cappella Amsterdam koppelt het werk van de Hongaar Ligeti aan dat van de Nederlander Robert Heppener. Dat is even ongebruikelijk als effectief. Beiden zijn eigenzinnige componisten voor wie de zegginskracht van de klank altijk een ijkpunt is gebleven. Ligeti's Lux Aeterna (1966) is een klassieker, die hier dankzij de vibratovrije sopranen een lichtende briljantie krijgt.
De Volkskrant, donderdag 05 februari 2009
Lux Aeterna, een werk voor zestien stemmen, is een wereld die bestaat uit ijle klankweefsels die traag door de tijd gaan en veel concentratie van de zangers vergen. Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss houdt de spanning van het begin tot het einde vast. Robert Heppeners 'Im Gestein' [...] wordt niet minder exact en geïnspireerd tot klinken gebracht.
Klassieke Zaken, zondag 01 februari 2009
Lux Aeterna must be more than difficult to sing and conduct, but there have been numerous recordings over the years because of it 2001 celebrity. This new one by Cappella Amsterdam conducted by Daniel Reuss is the most beautiful of those that I've heard. [...] Reuss's performers are remarkable here, blending into the work's dense body of luminous sound without any uneveness in the texture.
Bangkok Post, vrijdag 30 januari 2009
Cappella Amsterdam heeft zich omhooggezongen naar het beste koor van Nederland. [...] De Drei Phantasien nach Friedrich Hölderlin vaak bestempeld als 'symfonisch'. Cappella Amsterdam zingt de stukken ook zo: als fantastische klankvelden die de vocale klank overstijgen. De combinatie met het betoverende 'Im Gestein' van Heppener is een gouden vondst. Net als Ligeti's altvioolsonates, kleine parels waarmee Susanne van Els de koorwerken verbindt.
Trouw, zaterdag 24 januari 2009
If the title track is the big draw here, the Dutch choir does not dissappoint. The sopranos are tightrope walkers on the eternal, steady high note, staggering their breaths for a seamless sound. The held, unresolving clahes are thrilling, a torment one never wants to end.
The Times, zaterdag 24 januari 2009
Cappella Amsterdam's fearless performances of the two works are interleaved with three movements from the Viola Sonata from the early 1990s, which range from the ruminative to the frenzied.
Irish Times, vrijdag 23 januari 2009
On this richly rewarded CD by the Dutch chamber choir Cappella Amsterdam, Daniel Reuss leads a broadly paced, pristinely voiced rendition, enhanced by an atmospheric yet finely detailed recording.
The New York Times, zondag 18 januari 2009
The eery, atmospheric sounds of Lux Aeterna (1966), for 16-part unaccompanied chorus, won celebrity on the soundtrack to Stanley Kubrick's 2001: A Space Odyssey. Its subtle, whispered flutterings are here contrasted with later works by Ligeti: the earthy richness and poignancy of the sonata for solo viola and the often angular Three Fantasies after Friedrich Hölderlin. The bonus is Im Gestein, part-song settings of Paul Celan by Robert Heppener (b. 1925), a Dutch composer who slipped from view mid-career, and this work dates from his second flowering.
The Guardian, zondag 11 januari 2009
Under Daniel Reuss, the choir highlights the translucency of Robert Heppener's six part-songs for mixed voices, percussion and string quartet to poems by Paul Celan. A sombre performance of the plainchant, "Libera me, Domine", completes an elegaic disc.
The Independent, zondag 21 december 2008
Développé à partir de 'Lux Aeterna', joliment interprété par la Cappella Amsterdam, le programme défend la postition revendiquée par Ligeti lui-même: un pied dans l'avant-garde et l'autre dans la tradition.
Le Monde, dinsdag 09 december 2008
In Lux Aeterna verklankt Ligeti eeuwig licht als een draaiend klankprisma: je hoort het weefsel van onafhankelijke stemmen voortdurend variëren, maar ervaart het als één 'geluidswolk', zoals Ligeti zelf waarschijnlijk zou verwoorden. De koorcyclus Im Gestein (tekst: Paul Celan) van zijn Nederlandse generatiegenoot Robert Heppener is ondanks de instrumentale begeleiding opener van opzet. Nog beter hoor je hier daardoor hoe goed het kamerkoor Cappella Amsterdam eigenlijk is.
NRC Handelsblad, vrijdag 05 december 2008
Le chef et les seize chanteurs déjouent les effets de brouillage sur les trames dissonantes pour projeter dans toute sa pureté cette 'lumière éternellé' qui menace et fascine à la fois. [...] Cappella Amsterdam, toujours à seize parties, impressione par son ardeur à l'ouvrage, sa franchise, l'épaisseur sans graisse de ses traits, ses couleurs saturées.
Diapason, maandag 01 december 2008
De cd begint verrassend, met het eerste deel van Ligeti's Sonate voor altviool solo, waarvan drie delen over de hele cd zijn uitgespreid. Susanne van Els speelt het schitterend, met een ongelooflijk volle en aardse toon. (En nee, ze speelt niet vals, maar rein.) Daarna volgt het hemelse zestienstemmige koorstuk Lux aeterna. Het wordt adembenemend fraai gezongen. Zeer prachtig is ook Robert Heppeners Im Gestein, voor koor, strijkkwintet en slagwerk, op teksten van Paul Celan.
Het Parool, woensdag 19 november 2008
['Zaterdagmatinee' door Cappella Amsterdam & Radio Kamer Filharmonie o.l.v. Frans Brüggen]
Weinig ensembles hebben de stilistische slalomkunst zo onder de knie als Cappella Amsterdam. Tussen de voorstellingen van Tan Duns opera Marco Polo door glipte het koor naar de ZaterdagMatinee voor twee cantates van Johann Sebastian Bach. Daar koerste het onder leiding van Frans Brüggen trefzeker af op een diep doorleefde uitvoering van werken die zijn ingefluisterd door geloof en aanvaarding van de eigen sterfelijkheid. [...] Het koor waakte zorgvuldig over de balans tussen de verschillende stemmen. Drie sopranen maakten zich daaruit los en zongen in één beweging rijk versierde noten op de smeekbede 'Komm, Herr Jesu, komm'.
Volkskrant, maandag 17 november 2008
['Marco Polo' door Cappella Amsterdam & De Nederlandse Opera o.l.v. Tan Dun (7 10 13 16 18 21 nov) & Steven Osgood (23 26 28 nov)]
Op de vurigheid en de inzet van de hele cast, het uitmuntende Cappella Amsterdam en het Nederlands Kamerorkest onder Tans eigen leiding valt evenmin iets af te dingen – integendeel. Iedereen heeft zijn gloeiende best gedaan.
NRC Handelsblad, maandag 10 november 2008
Hoe vreemd de Chinese muzikale klanken voor beproefde zangers, onder wie de Nederlandse alt Tania Kross, ook moet zijn. Ze brengen een muzikale ontdekkingsreis tot leven die zo’n beetje de klankwereld van de Zijderoute omvat. Zowel het Nederlands Kamerorkest als de bespelers van de pipa, de sitar en tabla voelen zich naast elkaar volkomen op hun plaats. Niet voor niets kreeg het koor Cappella Amsterdam al eerder voor de cd-opname van deze muziek eerder een Edison.
BN de Stem, maandag 10 november 2008
Alle lof overigens voor de muzikale realisatie onder leiding van Tan Dun zelf, die het Nederlands Kamerorkest, Cappella Amsterdam en de solisten tot een weldadige eenheid smeedt.
De Telegraaf, maandag 10 november 2008
Het Nederlands Kamerorkest speelde onder leiding van de componist voortreffelijk en Cappella Amsterdam en de cast […] zongen op een hoog niveau.
Het Parool, zaterdag 08 november 2008
['Psalmen en Cantiones' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
[...] Dirigent Daniel Reuss hanteerde een koorklank die je devoot en intiem kunt noemen. De sopranen toomde hij in. De tenoren, opmerkelijk licht, hielden het middengebied transparant. Klinkers werden tot de uiterste grenzen opgerekt en zwaartekracht kreeg op de stemmen geen vat. Het leverde een fraaie basis voor de geconcentreerde, indringende overpeinzingen die Sweelinck in gedachten moet hebben gehad. [...]
Volkskrant, zaterdag 04 oktober 2008
['Nächtens, Die Nacht, O schöne Nacht' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
[...] Cappella Amsterdam bracht ons niet alleen maar Wenen en de romantiek, maar ook naar de eeuw van de zingende burgerij [...] Het Ständchen - hier door mezzo en mannekoor - had het misschien beter gedaan in de versie voor vrouwenkoor, maar dankzij de kwaliteit van de Cappella konden we daar best overheen stappen. De mannen van Cappella hadden in de Schubertselectie relatief veel te doen en mochten haar ook afsluiten met het fraaie Gesang der Geister über den Wassern [...]
Dagblad van het Noorden, zaterdag 10 mei 2008
['Feldman Festival' door Cappella Amsterdam & Ives Ensemble o.l.v. Daniel Reuss]
Intense uitvoering van werk Feldman. [... Cappella Amsterdam bereikte in For Stefan Wolpe (1986) en Rothko Chapel (1971) een uitzonderlijke graad van concentratie, ingetogenheid en warmte....]
NRC Handelsblad, zaterdag 09 februari 2008
['Janacek Rikadla' door Cappella Amsterdam & Schönberg Ensemble o.l.v. James Wood]
[...] Het geweldige Cappella Amsterdam presenteerde dinsdag een handvol van deze bjizondere koorwerken. [...] Al met al een prachtige kooravond met een verfijnd dirigerende James Wood en een heerlijk verfrissend repertoire. [...]
Trouw, donderdag 17 januari 2008
[...] Geslaagde uitvoering van Janáceks onbekende composities met weemoedige en troostrijke klanken. [...] Cappella Amsterdam, dat veerkrachtiger klinkt dan ooit, besloot het concert op ingekeerdere toon met een Ave Maria en een Onze Vader, waarin de devotie alles behalve een doorsneekarakter heeft. [...]
Volkskrant, donderdag 17 januari 2008
['Requiem voor... (derde editie)' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
[...] Het derde Requiem programma was -afgezien van een paar fraaie anonieme werken- louter gevuld met Engelse muziek. Kenmerkte het vorige, overigens voortreffelijke, concert zich door gedragenheid en een zekere onvermijdelijke monotonie, ditmaal zorgde de combinatie van oud en 'nieuw' voor een rijke afwisseling. Dat Purcell zelf een uitstekende vocalist was en uitmuntend voor zangers kon componeren, hebben Reuss en zijn koor overtuigend aangetoond. [...] De puurheid, de relatieve eenvoud ervan en de schitterende uitvoering dwongen diep respect af.
Stentor Gelders Dagblad, maandag 05 november 2007
['Festival Oude Muziek Utrecht - Jephtha' door Cappella Amsterdam & Holland Baroque Society o.l.v. Daniel Reuss]
Daniel Reuss maakt duidelijk dat 'Jephtha' een meesterwerk is. [...] Reuss dirigeerde met, waar nodig, van die heerlijke Harnoncourtzweepslagen om maximaal effect te sorteren. Aan woorden als 'lash', 'swifter' and 'timbrell'd' was duidelijk aandacht besteed en Cappella Amsterdam zong ze met heerlijke overgave.
Trouw, dinsdag 28 augustus 2007
['Festival La Chaise Dieu - Jephtha' door Cappella Amsterdam & Holland Baroque Society o.l.v. Daniel Reuss]
De nederlandse dirigent bewijst wederom dat men hem delicate missies kan laten uitvoeren… [...] De nederlandse dirigent leidt de allerbeste spelers en zangers met energie en finesse, zonder zijn hand te overspelen, naar het einde […].
Roland Duclos | La Montagne, dinsdag 21 augustus 2007
klassieke theatraliteit, diepgaande menselijkheid, simpelheid die zich vertalen in onmiskenbare elegantie, met ritmische contrasten die nooit ontsporen, en een gevoel voor detail dat nooit in manierisme vervalt.
Antonio Mafra | Le progres.fr, dinsdag 21 augustus 2007
['Festival La Chaise Dieu - Le Cantique des Cantiques' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
[...] uitgevoerd met een vocale techniek en een professionalisme dat slechts weinig koren met zulk gemak bezitten. [...] laat zien dat de kwaliteiten van een interpretatie boven de partituur kunnen uitstijgen…
Antonio Mafra | La Montagne, zondag 19 augustus 2007
['CD-Boek Weihnachts-Oratorium' door Combattimento Consort Amsterdam en Cappella Amsterdam o.l.v. Jan Willem de Vriend]
[...] Die von Daniel Reuss exzellent vorbereitete Cappella Amsterdam singt mit schlanken, gleichwohl klangfreudigen Registern, besticht durch vorbildliche Textbehandlung ebenso wie durch eine überzeugende dynamische Kontrolle. Gerade auch in den schlichteren Chorälen zeigt sich das Ensemble sehr geschlossen und sensibel. [...]
www.klassik.com, donderdag 25 oktober 2007
[...] Die Einspielung, die de Vriend nun passend zum Fest vorlegt, zeigt, dass die Niederländer sich über die Jahre eine Bachsicht erarbeitet haben, die bei vollem Bewusstsein historischer Aufführungspraxis und souveräner Balance zwischen Chor, Orchester und Solisten dennoch die Natürlichtkeit des Zugriffs bewahrt hat. Die Tempi de Vriends sind oft eine Kleinigkeit rascher als üblich, was einerseits gut zu dem transparenten Klangbild und den leichtgewichtigen Chorstimmen der Cappella Amsterdam passt, anderseits aber auch den festlichen Überschwang der Weihnactsstiimmung betont. Schon das berühmte > Jauchtzet, frohlocket < wird beim Wort genommen und ist mit keck aufstampfenden Pauken und hellstimmig schmetternden Natrurtrompeten fast eine Aufforderung zum Tanz. [...]
Rondo, vrijdag 01 juni 2007
Bach met vaart en vuur - Fraaie opname van Weihnachtsoratorium. Hier speelt en zingt een groep musici met al het heilig vuur dat ze in zich dragen, en dat blijkt na tien jaren van lief en leed met dat Weihnachts-Oratorium hoog te kunnen oplaaien. Het lijdt geen twijfel dat de musici met elkaar kunnen eten en drinken. De homogeniteit van de klank is van een bijzonder gehalte. […] Cappella Amsterdam zingt alle koren en koralen op het inmiddels vertrouwde hoge niveau.
Het Parool, dinsdag 12 december 2006
Jan Pronk nam deze week het eerste exemplaar in ontvangst van een nieuwe cd-opname van Johann Sebastian Bachs ‘Weihnachts-Oratorium’. […] De cd’s zitten gevat in een fraai boekwerkje. Naast toelichtende teksten en een interview met dirigent Jan Willem de Vriend staan in dat boekje ook prachtige foto’s van Eddy Posthuma de Boer. Een serie foto’s die als naam ‘Moeder en Kind’ kreeg.
Trouw, zaterdag 02 december 2006
['De Hemelse Tuin' door Cappella Amsterdam & Nederlands Blazers Ensemble - ongedirigeerd]
Een hemelse tuin van klanken werd het, tot bloei gebracht door ragfijn musicerende NBE-ers en een spontaan zingend Cappella Amsterdam, [...]
Leeuwarder Courant, vrijdag 20 april 2007
Drie visioenen, die verteld werden door acteur Dic van Duin, staan centraal in dit programma. [...] Daar heeft de componist muziek omheen geweven van Hildegard von Bingen, prachtig gezongen door de dames van Cappella Amsterdam, in het uitgebreide eerste deel. Vooral die fragmenten waarin de oorspronkelijke muziek, slechts begeleid door een lange bourdontoon op de gamba, werd gezongen, maakte grote indruk.
Friesch Dagblad, vrijdag 20 april 2007
['Zaterdagmatinee IV' door Cappella Amsterdam & Radio Filharmonisch Orkest o.l.v. Hans Graf]
'Clocks and clouds' van Ligeti wordt magie in uitvoering van RFO. [...] Het Radio Filharmonisch Orkest en de 12 vrouwen van Cappella Amsterdam, beide geleid door Hans Graf, brachten deze muzikale en intellectuele uitdaging met grote overtuiging.
Volkskrant, woensdag 11 april 2007
De woordloze bijdrage van de twaalf vrouwen uit Cappella Amsterdam voegden zich fantastich in de kleuren van de instrumenten. [...] In Debussy's 'Nocturnes' waren de zangeressen van Cappella Amsterdam wederom goed op dreef.
Trouw, dinsdag 10 april 2007
['Johannes Passie met Brüggen' door Orkest van de Achttiende Eeuw & Cappella Amsterdam o.l.v. Frans Brüggen]
Frans Brüggen heerst in ‘Johannes’ vol ootmoed. [...] De betrokken evangelist van Markus Schäfer vertelt op levendige wijze zijn verhaal, maar de andere goed vertolkte rollen van solisten, zoals de 'jonge', maar gezagvol klinkende Christus van Thomas Oliemans, of de leden van Cappella Amsterdam, zijn daarvan natuurlijke onderdelen. Net als de vaak flitsende koorpassages...
NRC Handelsblad, dinsdag 27 maart 2007
Brüggens interpretatie is rustig en doorleefd, zonder enig effectbejag. Orkest en koor musiceerden op hoog niveau.
de Telegraaf, donderdag 22 maart 2007
Frans Brüggen liet zijn orkest en koor devoot en zacht klinken, meer als een gebed dan iets dat met macht van doen heeft. [...] Cappella Amsterdam gaf alle verschillende volkskoren een eigen karakter: van nieuwsgierige omstanders die iets aan Petrus vragen naar een vlijmscherp Kreuzige en soldaten die onder elkaar fluisteren over het verdelen van de kleren van Jezus.
Dagblad van het Noorden, woensdag 21 maart 2007
['This ae nighte' door Doelenensemble& Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
Xenakis' heidens kabaal en Stravinsky's mystiek - zelden gehoorde combinatie van klaarte en betrokkenheid. [...] en de uitvoering van Cappella is zonder meer indrukwekkend.
Volkskrant, woensdag 28 februari 2007
Reuss tovert Stravinsky om in schone hedendaagse barok. [...] Ongelofelijk om te horen hoe Reuss de vrouwen van Cappella en de blazers van het DoelenEnsemble een soort hedendaagse Schütz liet spelen, ingetogen en schoon. [...] Xenakis componeerde een rauw en hard zeemanslied [...] de mannen van Cappella klonken als Griekse zeebonken op retsina-basis. Knap werk van Reuss die deze storm hard liet woeden.
Trouw, dinsdag 27 februari 2007
['La voix humaine' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
Sopranen op de top van hun kunnen in grandioos koorwerk. [...] Cappella Amsterdam heeft zich ontwikkeld tot een evenknie van het Nederlands Kamerkoor.
Volkskrant, vrijdag 12 januari 2007
Cappella schittert met kerkelijk humanisme. [...] anno 1943 pulseerden nog frivole wijsjes in het bloed van Poulenc. [...] Nee, dan was de prachtige uitvoering van Messiaens enige echt voor de liturgie bedoelde korwerk 'O sacrum convivium' uit heel andere stof gekneed. Als een massief en coherent klanklichaam gaf Cappella Amsterdam een indrukwekkend visitekaartje af met deze in-serieuze muziek.
Trouw, donderdag 11 januari 2007
['Requiem voor... II' door Cappella Amsterdam o.l.v. Erik Van Nevel]
‘Het concert begon met het Gregoriaanse gezang Media in vita morte sumus (‘midden in het leven zijn we dood’). Gezellig was het allemaal niet, maar wel van een bloedstollende schoonheid. En na het eensgezinde, eenstemmige gegons van mannenstemmen kwam de ijle meerstemmigheid van de vrouwenstemmen in Abelards Dolorum Solatium des te harder aan. Toch moest het mooiste in dit aan doodsthematiek gewijde programma nog komen: het Requiem uit 1603 van de Spaanse meester Tomas Luis de Victoria en het verbijsterende zesstemmige motet dat de zestiende-eeuwer Nicolas Gombert componeerde op basis van het eenstemmige Media vita. […] In Media vita stelt Nicolas Gombert met zijn duizelingwekkende polyfone kunst waanzinnige eisen aan uitvoerders en luisteraars, maar de zangers en zangeressen van Cappella Amsterdam presteerden in dit hoogtepunt in de muziek van de renaissance het schier onmogelijke. […] Pas helemaal aan het slot komt er rust, met de smeekbede Amarae morti ne tradas nos – lever ons niet over aan de bittere dood. Ijdele hoop natuurlijk, maar overtuigender is het nog door niemand gevraagd.
Parool, dinsdag 14 november 2006
‘Het was vooral pijn en devotie wat de klok sloeg, al was hier en daar een sprankje hoop te beluisteren.’ […] ‘Het mystieke stemmenweefsel in ‘Dolorum Solatium’ van Abelardus en het Requiem van de Spaanse polyfonist Da Vittoria waren de hoogtepunten. Maar ook het ‘Planctus Rachelis’ uit het Fleury Manuscript, een klaaglied op bijbelsetekst genoteerd in neumen bleek in al zijn eenvoud te ontroeren. Over de kooropstellingen en de rol van de trom als imitator van doodsklokken was goed nagedacht. Het verrassende gebruik van de hele kerkruimte leidde met het wegsterven van de zang en de tromslagen tot een aandoenlijk einde.’
Stentor, maandag 06 november 2006
['Zaterdagmatinee I' door Radio Kamer Filharmonie & Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
Tussen eeuwig licht en eeuwig duister bewoog zich de muziek die klonk tijdens de ZaterdagMatinee. Ligeti verklankte in Lux aeterna (1966) het eeuwige licht met het muzikale equivalent van een perpetuum mobile. Door de delicate, vaak auditief echt ‘schitterende’ uitvoering door Cappella Amsterdam bleef het werk betoveren. […] Het was vier uur lang een voor musici en pubiek lange en veeleisende Matinee, bewonderenswaardig volgehouden door Reuss die Cappella Amsterdam en de Radio Kamer Filharmonie tot de laatste noot van Stravinsky’s Requiem Canticles (1966) geconcentreerd en helder liet musiceren.
NRC Handelsblad, maandag 23 oktober 2006
Op schitterende wijze zong het koor Cappella Amsterdam het gedicht ‘Hälfte des Lebens’ op tekst van Friedrich Hölderlin en muziek van György Ligeti.
Trouw, maandag 23 oktober 2006
‘Stimmen-Engführung’ van De Vries kerft in de ziel. [...] Vooral het tweede deel, waarin de stem van Celan, al dan niet elektronisch gemanipuleerd, samengaat met een neuriënd of fluisterend koor, is memorabel.
Parool, maandag 23 oktober 2006
['Ton de Leeuw in perspectief' door Nieuw Ensemble & Cappella Amsterdam o.l.v. Ed Spanjaard]
'Onder Ed Spanjaard beleefde het drieluik een bloemrijke uitvoering, waarin de geraffineerde klankmengsels, het weefwerk van contrasten en de lading van de bijbelse teksten scherp naar voren kwamen.’
Volkskrant, maandag 09 oktober 2006
'Cappella geknipt voor De Leeuw. Cappella Amsterdam is als koor geknipt voor deze muziek, met lange eenstemmige melodieën die dan weer uitwaaieren in twaalf solostemmen. Vooral in het behaaglijke, onbegeleid gezongen "Car nos vignes sont en fleur"; het eerste deel van de trilogie, zingt het koor ritmisch exact en weet het de muzikale effecten een natuurlijke plaats te geven.’
NRC Handelsblad, vrijdag 06 oktober 2006
'Neem de breekbare openingsmaten van "Car nos vignes sont en fleur", het eerste deel van het drieluik op teksten uit het Hooglied. Twaalf zangers staan opgesteld in een halve cirkel. Uit de stilte ontvouwt zich een fluisterzachte lange noot, die geleidelijk van het midden van het koor naar de zijkanten verschuift. […] Koor, mezzosopraan en instrumenten komen bij elkaar in het omvangrijke sluitstuk van de trilogie, "Invocations". De ritualistische sfeer, de psalmteksten en de archaïsche wendingen doen sterk aan Stravinsky’s Psalmensymphonie denken, maar de Leeuw laat iets meer emotie toe dan zijn illustere collega. De componist had zich geen betere uitvoerenden kunnen wensen dan dirigent Ed Spanjaard, de musici van het Nieuw Ensemble en de zangers van Cappella Amsterdam.’
Parool, vrijdag 06 oktober 2006
['Brahms - Ein Deutsches Requiem' door Cappella Amsterdam, Rias Kammerchor & Akademie für Alte Musik Berlin o.l.v. Daniel Reuss]
Kernachtiger kunnen de betrekkelijkheid van het aardse bestaan en de nietigheid van de mens tegenover de grote vragen van leven en dood niet worden verwoord: 'Ach, wie gar nichts sind alle Menschen - die doch so sicher leben.' Een sleutelzin in Brahms’ aangrijpende en tot nadenken stemmende Ein deutsches Requiem, dat maandagavond het publiek in de Doelen zeventig minuten lang in de ban hield tijdens de uitvoering onder Daniel Reuss door ‘zijn’ verenigde koren, RIAS Kammerchor en Cappella Amsterdam, en de Akademie für Alte Musik Berlin. Al direct in het troostrijke ‘Selig sind’ voegt de warme, maar gearticuleerde koorzang zich moeiteloos bij het al even transparant klinkende orkest.
AD Rotterdams Dagblad, woensdag 17 mei 2006
‘Ook de tranparante timbres van de beide koren temperden Brahms’ met nadruk geponeerde vertroosting op aangename wijze, en droegen de in de Heer gestorvenen welluidend ten grave.’
De Volkskrant, dinsdag 16 mei 2006
'De uitvoering van Johannes Brahms’ meesterlijke dodenmis, zoals die zaterdagavond in het Utrechtse Vredenburg klonk zou zó op cd gezet kunnen worden. Móeten worden, zelfs! Het was een unieke, diep-inkervende belevenis die nog lang nazinderde in de oren en de ziel.' […] 'Voor deze bijzondere Brahms-gelegenheid had Reuss zijn andere koor, de Cappella Amsterdam, aan het Berlijnse toegevoegd. Met deze zestig zangers, met de op tijdeigen instrumenten spelende Akademie für Alte Musik Berlin en met twee fantastische solisten kwam Reuss dus tot een zeer geslaagde en gelaagde uitvoering, waarin een academische benadering van de noten en een vervoerende uitvoering ervan hand in hand gingen.'
Trouw, maandag 15 mei 2006
‘Daniel Reuss geeft sinds drie jaar leiding aan het fameuze RIAS Kammerchor uit Berlijn (waar hij overigens binnenkort alweer vertrekt) en dirigeert in ons land Cappella Amsterdam. Voor de Utrechtse uitvoering van ‘Ein deutsches Requiem’ waren de twee gezelschappen samengevoegd tot een koor van bijna zestig zangers, die een homogeen klanklichaam vormden. Reuss liet het koor heldere lijnen trekken en partituurgetrouw alle dynamische gradaties verkennen. Behalve rijk aan reliëf was de vertoliking ook goudeerlijk.’
De Telegraaf, maandag 15 mei 2006
['Bright Cecilia!' door Cappella Amsterdam & Orchestra of the Age of Enlightenment o.l.v. Gustav Leonhardt]
'Opmerkelijk was hier echter vooral het aandeel van Cappella Amsterdam, dat in de homogeniteit, elasticiteit en helderheid van klank zo langzamerhand een ongeëvenaard topniveau heeft bereikt.'
NRC Handelsblad, zaterdag 14 januari 2006
'Des te beter zullen de Engelse musici hebben kunnen waarnemen dat Cappella Amsterdam langzamerhand niet meer voor de beste Engelse koren onderdoet.'
De Telegraaf, vrijdag 13 januari 2006
'Het koor Cappella Amsterdam zong keurig en braaf. Zo werd het een nogal protestantse Purcell.'
Trouw, vrijdag 13 januari 2006
'Het was weer een voorrecht naar de koorzang van Cappella Amsterdam te kunnen luisteren.'
Het Parool, donderdag 12 januari 2006
['Kavanah - Traditie en transformatie in cantorale muziek' door Cappella Amsterdam & Alberto Mizrahi o.l.v. David Porcelijn]
'De meest herkenbare synthese [tussen joodse traditionele muziek en 'eigentijdse' en 'experimentele' muziek] is nog wel Kurt Weills Kiddush (1946). Weill laat koor en cantor met vette blue-notes zingen in een geslaagde verjazzing van de traditionele muziek. Dat deze ook zonder jazz kan swingen, blijkt tijdens de set van sefardische klassiekers. Mizrahi zingt het allemaal met innemend gemak, bijgestaan door een uitmuntend koor en ensemble.'
NRC Handelsblad, dinsdag 13 december 2005
['Requiem voor...' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
'Het gerenommeerde koor [...] paarde in zijn uitvoering groot koortechnisch vermogen aan een muzikaal pure benadering [...]. Het optreden van dit in Zeeland debuterende koor was adembenemend, ook na de pauze toen enkele werken van J.S. Bach ten gehore werden gebracht.'
Eendrachtsbode, donderdag 17 november 2005
'Onze 21-eeuwse oren verbazen zich echter nog steeds over de kracht die er van de koren en de solistengedeelten [van de Musikalische Exequien] uitgaat. Zeker als het met zoveel gevoel voor proportie, ondanks de lastige tempowisselingen, door Cappella Amsterdam gebracht wordt. De solobijdragen, met een glorieuze sopraan in topvorm, onderstreepten de grootsheid van Bach, die in het stemmenweefsel van het motet 'Jesu meine Freude' zijn ultieme bekroning vond. Zo bloedstollend mooi, dat het tot dan toe [...] achtergebleven applaus in een stormachtig applaus zijn ontlading vond.'
Stentor Veluws Dagblad, maandag 07 november 2005
['Thamos' door Koninklijk Concertgebouworkest & Cappella Amsterdam o.l.v. Nikolaus Harnoncourt]
'Cappella Amsterdam, helder zingend als altijd, voorziet het werk van koorkracht.'
De Volkskrant, vrijdag 28 oktober 2005
'Cappella Amsterdam zong de 'Zauberflöte'-achtige koren met kloeke pracht.'
Trouw, vrijdag 28 oktober 2005
'De bijdrage van Cappella Amsterdam, dat al vijftien jaar wordt geleid door Daniel Reuss, was ronduit een belevenis. Koren die zo ragfijn kleuren en zo exact reageren als dit topensemble moet je met een lampje zoeken.'
De Telegraaf, vrijdag 28 oktober 2005
'De koren, tussenspelen en solistische delen in de Thamos-muziek uit de periode 1773-1779 klonken met dringende dramatische kracht, als voorstudies voor Don Giovanni (1787) en Die Zauberflöte (1791).'
NRC Handelsblad, vrijdag 28 oktober 2005
['Thyeste' door De Munt Brussel & Nationale Reisopera (coproductie) i.s.m. Cappella Amsterdam & Asko Ensemble o.l.v. Stefan Asbury]
'De vocale prestaties van Cappella Amsterdam zijn niet genoeg te loven. Cappella heeft grote vertrouwdheid met Thyeste omdat het al eerder de reeds voltooide koren heeft uitgevoerd. De kleine ensembles, de kwartetten, het is allemaal even trefzeker. De acteerprestaties van de koorleden blijven helaas achter [...].'
Het Financieele Dagblad, zaterdag 22 oktober 2005
'...De dramatische hoogtepunten zijn zelfs - muzikaal en theatraal - buitengewoon geserreerd. Wanneer het koor hoort van Atreus' plannen, reageert het met zo'n gesmoorde gestiek dat de rillingen je over de rug lopen. [...] De muzikale kleurenrijkdom komt terug in het koor dat hier de klassieke rol van commentator vertolkt. Terwijl de broertjes Atreus en Thyestes niet meer zijn dan marionetten in een cynisch spel van de goden is het koor een personage dat vibreert van leven en warmte.'
Vrij Nederland, zaterdag 08 oktober 2005
'Hoogtepunten vormen de koren die door Cappella Amsterdam prachtig worden neergezet.'
Algemeen Dagblad, zaterdag 01 oktober 2005
'...Verder maakte de Nederlandse alt Helena Rasker (Furie), de jonge Syrische bariton Nabil Suliman (Bode) en het koor Cappella Amsterdam grote indruk.'
De Telegraaf, vrijdag 30 september 2005
'Het stuk beleefde zijn première deze week in de Brusselse Muntschouwburg, waar de Nationale Opera, de Reisopera uit Enschede, het Asko Ensemble en het koor Cappella Amsterdam de krachten hebben gebundeld in een productie die vooral in muzikaal opzicht van belang bleek. [...] Gerardjan Rijnders, van huis uit een regisseur van bloed en kots maar niet van vinnige koorkoralen en serene Schönberg verwijzingen, heeft het prachtig zingende Cappella Amsterdam weinig meer kunnen bijbrengen dan middelbare-school-theater.'
De Volkskrant, vrijdag 30 september 2005
'...Vooral het slotkoor behoort stellig tot het beste wat Van Vlijmen gecomponeerd heeft. In de regie van Rijnders speelt dat koor - hier het buitengewoon knap zingende Cappella Amsterdam - niet alleen muzikaal maar ook scenisch een belangrijke rol.'
Het Parool, donderdag 29 september 2005
'...Met de expressieve, gelaagde muziek van Jan van Vlijmen erbij, leidde dit tot een grootse, dwingende voorstelling, waarin in muzikaal opzicht de vijf koorpartijen - werkelijk fabuleus gezongen door Cappella Amsterdam - de kroon spanden.'
Trouw, donderdag 29 september 2005
'Een glansrol vervult ook Cappella Amsterdam, dat zichzelf overtreft in kracht en indringendheid.'
NRC Handelsblad, woensdag 28 september 2005
['Festival Oude Muziek: B-motetten' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
'Gek met Bach en Brahms deden Pieter Wispelwey en Daniel Reuss, behalve cellist en koordirigent ook veertigers met af en toe een dwars idee. In een bij vlagen fenomenale uitvoering door Cappella Amsterdam verdroegen motetten van Bach en Brahms elkaar opperbest.'
De Volkskrant, maandag 05 september 2005
'Onder leiding van Daniel Reuss gaf Cappella Amsterdam de motetten van Brahms een warm romantische lading, met als hoogtepunt ‘Warum ist das Licht gegeben’, waarin de harmonische kleuringen intens werden beleefd.'
De Telegraaf, maandag 05 september 2005
'Cappella Amsterdam toonde zich wederom een koor van de bovenste plank, met een volle homogene klank, heldere articulatie en, met name in Brahms’ Warum ist das Licht gegeben, warme expressiviteit'.
NRC Handelsblad, maandag 05 september 2005
['Festival Oude Muziek: Mis van Stravinsky' door The Sixteen, Cappella Amsterdam & Schönberg Ensemble o.l.v. Harry Christophers & Daniel Reuss]
'De blazers van het Schönberg Ensemble fungeerden in die voluptueuze machine als een strak orgeltje, met geweldig knorrende bassen in de fagot en bastrombone die de vaak schurende klanken daarboven in hobo's en trompetten sonoor ondersteunden en volume gaven. Tegen dat loopwerk tekende Reuss' zangers zich af als een tweede afstandelijke laag. Reuss liet zijn Cappella net zo precies articuleren en net zo koel haar tonen vormen als de instrumentalisten. Een adembenemende archaïsch mechaniek, waarin de uitstekende zangsolisten een persoonlijk reliëf aanbrachten.'
Trouw, donderdag 01 september 2005
'De dirigenten Daniel Reuss en Harry Christophers bleken aan elkaar gewaagd. Cappella Amsterdam en het traditionele Britse koor The Sixteen leverden een spectaculaire mix van oud en nieuw.'
De Volkskrant, donderdag 01 september 2005
['Wolpe en Schulhoff' door Ebony Band & Cappella Amsterdam o.l.v. Werner Herbers]
'Het koor Cappella Amsterdam imponeerde […] met een uitgebalanceerde koorklank en zeer sterke solistische bijdragen.'
NRC Handelsblad, dinsdag 29 maart 2005
'Onder Herbers musiceerden de geoliede Ebony Band en Cappella Amsterdam spannend en krachtig als altijd.'
Trouw, zaterdag 26 maart 2005
['Matthäus Passion' door Rotterdams Philharmonisch Orkest & Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
'De leden van Cappella Amsterdam, als koor een hechte eenheid, kregen de kleinere solo’s (Petrus, Judas, hogepriesters) toebedeeld. Vooral een zeer karaktervolle Petrus maakte indruk.'
NRC Handelsblad, zaterdag 26 maart 2005
['Lagrime di San Pietro' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
'Bij Cappella Amsterdam, het koor dat zich de laatste jaren onder leiding van Daniel Reuss tot een evenknie van het Kamerkoor heeft ontwikkeld, klinken de Lagrime di San Pietro. […] Ondanks vertakte lijnen en harmonische pracht blijven verstaanbaarheid en expressie van de tekst vooropstaan. De Cappella-zangers combineren elegantie met diepgang, en ingetogenheid met welsprekendheid.'
De Volkskrant, maandag 28 februari 2005
['Kerstconcerten' door Combattimento Consort Amsterdam & Cappella Amsterdam o.l.v. Jan Willem de Vriend]
'Nu eens geen internationale klapper op het menu, maar een intiem kerstconcert met twee Nederlandse topensembles. […] Met haar milde, sonore klank wist Cappella Amsterdam de harten snel te veroveren. […] In haar eentje leverde Cappella Amsterdam een schitterende prestatie, en trok het concert helemaal naar zich toe. […] In ‘O Magnum Mysterium’ van Gabrieli werd het koor op excellente wijze bijgestaan door countertenor Cristophe Dumaux. Het koor schiep een sacrale atmosfeer waarboven Dumaux’ ijle zang een hoge vlucht nam. […] Het zwaartepunt lag aan het slot. Het koor steeg tot grote hoogten in Franz Liszts ‘Stabat Mater Specioca’. Geluksgevoel maar ook intense zorg klonken door in dit gezang.'
Brabants Dagbladed, dinsdag 14 december 2004
['Puur Frans' door Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
'Naast het Nederlands Kamerkoor bestaat al bijna 35 jaar een veel minder bekend klein bezet koor. Cappella Amsterdam is zo’n 15 jaar geleden geprofessionaliseerd en onder leiding van Daniel Reuss is dit koor uitgegroeid tot een club die zich in alle artistieke opzichten kan meten met het Kamerkoor.' 'In zo’n fantastische uitvoering zoals Cappella Amsterdam en Daniel Reuss realiseerden is het helemaal feest. Alle solo’s werden sterk gezongen, elke individuele stem in dit koor heeft kleur terwijl het toch een eenheid blijft. Die eenheid opereert op technisch topniveau, het is ritmisch zeer precies, loepzuiver en fraai gedetailleerd. Onder leiding van Reuss krijgt alles bovendien een aangenaam geladen urgentie in goed uitgewerkte en sterk opgebouwde interpretaties.'
De Telegraaf, dinsdag 16 november 2004
['Inferno in Tijdgenoten' door Schönberg / Asko Ensemble & Cappella Amsterdam o.l.v. Stefan Asbury]
'Spelers en zangers overtroffen zichzelf: de prachtige vocale klanken van het iets uitgebreide Cappella Amsterdam vloeiden zo natuurlijk samen met de instrumentale kleuren alsof het hele gezelschap dagelijks met elkaar op de planken verkeert.'
Trouw, donderdag 07 oktober 2004
'Ook de Italiaanse versregels van Dante werden zuiver en verstaanbaar gezongen door de koorzangers van Cappella Amsterdam.'
De Volkskrant, donderdag 07 oktober 2004
'Engelenkoren klinken in hel Van Vlijmen. Van Vlijmen had zich van zijn imposante werk geen betere uitvoering kunnen wensen. De in vier klankgroepen onderverdeelde instrumentalisten speelden uitstekend en vooral het koor, in drie groepen verdeeld, was bijzonder sterk.'
NRC Handelsblad, woensdag 06 oktober 2004
['J. van de Putte - Wet Snow' door Cappella Amsterdam, Radio Kamer Orkest o.l.v. Micha Hamel]
'Cappella Amsterdam presteerde voornamelijk achter het decor, maar leverde wel een prestatie die niet kon worden gemist.'
Rotterdams Dagblad, woensdag 23 juni 2004
['Psalmensymfonie' door Cappella Amsterdam, Residentie Orkest o.l.v. Jaap van Zweden]
'De monumentale Psalmensymfonie beleefde een fraai uitgebalanceerde uitvoering, mede dankzij de uitstekende koorzangers van Cappella Amsterdam. De plechtige opening stond als een huis, de Bach-achtige fuga van het tweede deel bleef voortdurend doorschijnend, en het steeds van kleur verschietende slotdeel kreeg majestueus gestalte, en met een toewijding die de dubbele betekenis van ‘geloof in muziek’ nog eens benadrukte.'
De Volkskrant, zaterdag 19 juni 2004
'De rustige tempi in het midden- en slotdeel dwongen het orkest en het uitstekende, soms wat onzeker zingende Cappella Amsterdam tot alertheid en extreme exactheid in dictie en ritme.'
NRC Handelsblad, vrijdag 18 juni 2004
['Rameau - Les Indes Galantes' door Orkest van de Achttiende Eeuw & Cappella Amsterdam o.l.v. Frans Brüggen]
‘Rameau’s koorpassages zetten de indringende momenten extra kracht bij. Dat gebeurt des te meer door de prachtige interpretatie van Cappella Amsterdam, dat met slechts zestien zangers een stralende klank weet te produceren.’
Haarlems Dagblad, donderdag 06 mei 2004
‘Ook alle vocalisten, inclusief de koorzangers van Cappella Amsterdam die de vier finales luister bijzetten, weten hoe ze zich moeten ‘bewegen’: gracieus, exact en toch naturel. ‘Les Indes Galantes’ is dankzij de liefde (voor het vak) een kloppend en fris treffen tussen muziek en dan geworden.’
De Volkskrant, vrijdag 30 april 2004
‘Zo klinkt deze fantastische ‘Les Indes Galantes’ zeker niet vlekkeloos, maar wel goudeerlijk, met zowaar echte musettes (kleine doedelzakken) in de pastorale proloog, een imposante windmachine in de stormscène en twee wondermooie kwartetten in het derde deel als muzikale hoogtepunt. Behalve van het voortreffelijke koor Cappella Amsterdam valt er te genieten van getalenteerde zangers als Claron McFadden en Marcel Beekman.’
De Telegraaf, vrijdag 30 april 2004
‘Voor dirigent Brüggen (68) is het scenisch uitvoeren van ‘Les Indes Galantes’ een lang gekoesterde wens. De uiterlijke kant van zijn dirigeren is gereduceerd tot minimale handgebaren, die voor de synchroniteit tussen het uitstekend zingende Cappella Amsterdam, de zangers n het orkest soms echt te subtiel zijn. Maar met zijn Orkest van de Achttiende Eeuw vormt Brüggen een eenheid, waarmee hij in Rameau’s briljante muziek de vele opzwepende en poëtische momenten doet oplichten. Zijn Rameau is authentiek maar ook springlevend.’
NRC Handelsblad, donderdag 29 april 2004
['Tijdgenoten' door Asko/Schönberg Ensemble & Cappella Amsterdam o.l.v. Oliver Knussen]
‘… Met twee composities van Igor Stravinsky, die componist die op San Michele begraven ligt, en ‘Venetian Journal’ van Bruno Maderna was de cirkel rond. De zangers van Cappella Amsterdam lieten horen dat ze zich inmiddels ook in het nieuwe repertoire prima thuisvoelen…’
De Telegraaf, vrijdag 16 april 2004
['De Passie van...Werner Herbers' door Ebony Band & Cappella Amsterdam o.l.v. Werner Herbers]
‘Met spreekstem, vocale solisten en een koor dat zowel het scheepsvolk vertolkt als reflectie biedt, geeft Schulhoff en vette knipoog naar de passietraditie van Bach. Het ‘Ha ha ha ha!’ van de zeebonken doet onweerstaanbaar denken aan ‘Kreuzige ihn’. En als de speekstem van koordirigent Daniel Reuss ‘Da riefen alle’ aankondigt, is het moeilijk om in het luid geschalde ‘Bravo, Bravo!’ niet het ‘Barrabam!’ van de Mattheus te horen. De uitstekende zingende Cappella Amsterdam draaide daar z’n hand niet voor om.’
De Volkskrant, woensdag 31 maart 2004
['Rietzangers' door Calefax Rietkwintet & Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss]
‘Wat krijg je als je een vijftal rietblazers en een vocaal ensemble in een concertprogramma stopt? ‘Rietzangers’, zeldzame vogels die allemaal een eigen geluid hebben. Woensdagavond kon je in de Rotterdamse De Doelen in een concert onder deze titel twee hoofdfamilies onderscheiden, de Duitse en de Franse. […] Kon het contrast naast Maier niet groter dan met Brahms’ lichtvoetige ‘Neue Liebeslieder Walzer’ zo vond Koolmees zijn gelijke in de klinkende kathedraal van Josquins Mis ‘De Beata Virgine’. In die open klank hoorde je pas echt goed hoe mooi zuiver koor en blazers al die tijd waren, en hoe prachtig die hele groep rietzangers met elkaar versmolt tot een sonoor klinkende formatie.’
Trouw, vrijdag 27 februari 2004
['Hector Berlioz (1803 - 1869) - 200ste geboortejaar' door Cappella Amsterdam & Orchestre de Paris o.l.v. Esa-Pekka Salonen]
‘[...] le triptyque choisi pour honorer Berlioz est une véritable rareté. Tristia, d'Hector Berlioz, réunit trois élégies pour chœur et orchestre. [...] L'Orchestre de Paris sert le tout avec une fluidité chorégraphique tandis que le chœur Capella Amsterdam fait entendre l'essentiel de l'expression sacrée. Le concert a fait sensation après l'entracte grâce à Noon, de Philippe Manoury (né en 1952), donné en création mondiale. [...] Il s'impose en compositeur inspiré par l'univers du verbe [...] et motivé par la gestion de l'espace entre scène et salle. Cette cantate d'un peu moins d'une heure pour soprano solo (Valdine Anderson, très en voix), chœur de chambre, électronique (base conçue à l'Ircam) et orchestre constitue une importante réussite dans le domaine, entre autres, d'une écriture vocale au lyrisme tendu.’
Le Monde, dinsdag 16 december 2003
‘Salonen ne fait aucune concession dans la moins spectaculaire, mais la plus belle des Ouvertures destinées à Leonore : ces oppositions exacerbées entre fortissimi et pianissimi sont déjà du Berlioz ! [...] Tristia est à pleurer grâce à la présence du Chœur de chambre d'Amsterdam. Dans les deux premières élégies, on perçoit la parenté avec le romantisme d'outre-Rhin de Schubert à Brahms et l'on entend ce que peut un vrai grand chef de chœur - Daniel Reuss. [...] Près de cinquante minutes en quatre parties, telle est Noon de Manoury, une œuvre de poids où il mixe toutes ses expériences d'opéra et de symphonique.[...] Ce qui frappe, c'est l'impulsion poétique provoqué par les coups de cœur de Manoury pour les mots répercutés en voix off comme un récitatif lancinant. Loin de mettre des notes sous les syllabes, il peint son rêve à lui avec de grands à-plats et des gerbes de timbres utilisant la palette la plus large passant du matin au soir, des joies de la nature à la révolte contre la mort.’
Le Figaro, zondag 14 december 2003
['De Passie van... Pierre Audi' door Combattimento Consort Amsterdam, Schönberg Ensemble en Cappella Amsterdam o.l.v. Jan Willem de Vriend, Reinbert de Leeuw]
‘Naast diens onbekende ‘Airs pour un opéra imaginaire’ klonk Feldmans net zo zelden uitgevoerde ‘Rothko Chapel’ ronduit betoverend. Cappella Amsterdam trof de moeilijk realiseerbare anonieme klankdelen die Feldman voor ogen stond wonderbaarlijk goed: neuriënd zonder duidelijke aanzetten gloeide het vocaal ensemble zacht onder de eenzame zanglijn van de altviool.’
Trouw, dinsdag 25 november 2003
‘Onder de uiterst geconcentreerde leiding van Reinbert de Leeuw, die zelf aan bod komt in deze serie, bereikte het concert met Mortons Feldmans Rothko Chapel een verstild hoogtepunt. Cappella Amsterdam en de vier instrumentalisten kwamen tot een onthechting waarbij het geluidsniveau meermalen bijna tot onder de gehoorgrens zakte. Bijzonder indringend was ook het aandeel van en solosopraan uit het koor, die best met naam in het programma vermeld had mogen worden.’
de Volkskrant, dinsdag 25 november 2003
['Brahms - Deutsches Requiem' door Cappella Amsterdam, Holland Symfonia en SWR Vokalensemble o.l.v. Daniel Reuss]
‘Dirigent Daniel Reuss heeft voor deze uitvoering zijn koor Cappella Amsterdam samen kunnen voegen met het Duitse radiokoor Vokalensemble Stuttgart en deze tot fraai klinkende kooreenheid weten te smeden. Ook met het orkest Holland Symfonia heeft Reuss het uitstekend getroffen. De balans tussen het koor en het orkest blijft in de heftig georkestreerde gedeelten mooi en in evenwicht.’
Haarlems Dagblad, vrijdag 20 juni 2003
['CD Elégie pour les villes détruites' door Cappella Amsterdam & Doelenensemble o.l.v. Daniel Reuss]
'Waaraan herkent men een topkoor? Welnu, aan het vermogen binnen alle denkbare dynamische schakeringen een haast instrumentaal overkomende vocaliteit ten toon te spreiden. De onder supervisie van Daniel Reuss […] staande Cappella Amsterdam is zo;n topensemble. Luister slechts naar de delen 4 en 5 van Ton de Leeuws 'Elégie pour les villes détruites' (1994) en u zult geheel in de ban zijn geslagen van een boven partijen staande schoonheid.'
De Gelderlander, dinsdag 29 april 2003
'Cappella Amsterdam is een koor zonder opsmuk, met een heldere, homogene koorklank en sopranen die zelfs de hoogste tonen strak als een vioolsnaar weten te houden. De sobere klanken van De Leeuws muziek zijn het gezelschap dan ook alleszins toevertrouwd.'
De Volkskrant, maandag 28 april 2003
['Obscura' door Dansgroep Krisztina de Châtel & Cappella Amsterdam]
‘Die [zangers] beschikken over hemels materiaal van Hans Koolmees, nieuwe muziek, deels gebaseerd op het Gregoriaans. Hun theatrale présence is bovendien sterk. Ze bewegen precies en overtuigend. Ook als ze als kikkervisjes over de vloer glijden of omhoog en omlaag schieten als orgelknoppen in werking.’
De Volkskrant, maandag 31 maart 2003
‘Wanneer in ‘Foi’ een zanger liggend op zijn rug zingt, heeft het iets komisch. De 21 zangers en musici zijn bij de Châtel onderdeel van de vorm en zij rennen even hard mee met de dansers. Aanvankelijk is voor het publiek geen onderscheidt te maken, want dansers en zangers gaan zwaar gesluierd gekleed.’
NRC Handelsblad, maandag 31 maart 2003
‘De leden van Cappella Amsterdam onder leiding van Daniel Reuss zingen de sterren van de hemel, maar lijken wat onwennig in de choreografische omstandigheden.’
NRC Handelsblad, maandag 31 maart 2003
['Matinee op de vrije zaterdag - Vierde concert Britten en het Verre Oosten' door Cappella Amsterdam, Nieuw Ensemble o.l.v. Ed Spanjaard]
In de sobere regie van Jeroen Lopez Cardoso schitterde tenor John Mark Ainsley als Krankzinnige vrouw. Ook de overige solisten, Cappella Amsterdam en het Nieuw Ensemble onder Ed Spanjaard belandden na een wat lange aanloop in hemelse sferen.'
De Volkskrant, maandag 24 februari 2003